پارسین

بهانه

bartin — Sun, 21 Sep 2008 19:55:18 GMT

برای نوشتن بهانه ای لازم است .

انگار دیگر بهانه ای نداری که من به جای تو وبلاگت را به روز می کنم .

حرف بزن دلبرکم تا گرم شوم

سکوتت را جرعه جرعه می نوشم

حالا دهانم تلخ است !!!

منتظرم .

من

bartin — Thu, 18 Sep 2008 10:23:18 GMT

امروز این منم که می نویسم .

من ...

منی که همه ی شعرهایش متعلق به من است .

منی کمی غمگین کمی شاد کمی نادان .

همین برای روزانه های تو ....

bartin — Sun, 20 Jul 2008 08:35:19 GMT

این کیست در این کوچه به لبخند نشسته
این کیست سر راه خداوند نشسته

خورشید مگر چشم به راه چه عروسی است
با آینه و منقل و اسفند نشسته

دیوانه ام و ماه شب چارده انگار
آرام به لالایی فرزند نشسته

بی تو دل طوفان زده از پا ننشیند
امشب به هزار آیه و سوگند، نشسته

ای دادم و بیداد که گیسوی تو در باد
یکچند پریشان شده یکچند نشسته

هرچند دلا حوصله ی رقص نداری
برخیز و بیا تا که نگویند نشسته

bartin — Thu, 03 Jul 2008 16:55:46 GMT

اين کيست رها پشت غزل های تو پنهان
مانند غزالی که به صحرای تو پنهان

تو اهل کجايی خبر تازه چه داری
می خندی و دين و دل و دنيای تو پنهان

آشفته ترم کردی و آشفته ترم کن
ای در شب من گيسوی ليلای تو پنهان

ديوانه ی تو محرم و نامحرمی اش کو
جايی بنشيند به تماشای تو پنهان

لا حول و لا قوة الا به تو ای عشق
لا حول و لا قوة الای تو پنهان

bartin — Thu, 03 Jul 2008 16:54:24 GMT

آنکه من را دوست می دارد دل دلواپسی است
آنکه او را دوست می دارم برای خود کسی است

چشم هايش را کسی می گفت نزديکش مشو
ديده بود او چشم هايش را چه ذات اقدسی است

چاشنی را ساقيا انگور شيرينی بيار
اين شراب صد هزاران ساله را طعم گسی است

اينکه بی صبرانه می چرخد خود عشق است عشق
تا به دامان تو می افتد انار نورسی است

نه غم برگشتنی هست و نه ترس رفتنی
عاشقی زيباست زيرا راه بی پيش و پسی است

bartin — Fri, 27 Jun 2008 14:42:06 GMT

آه گاهی با نگاهی می نشیند در دلت

با نگاهی مثل آهی می نشیند دردلت

خوابگرد خسته راه خانه را گم می کند

می رسد از کوره راهی می نشیند در دلت

چشم چشمه چشم برکه چشم دریاچه ولی

آن پری آن شاه ماهی می نشیند در دلت

عشق یک سو داغ هجران است ویک سوشوق وصل

در میان این دو راهی می نشیند در دلت

گر چه مغروری خودت هم خوب می دانی که او

چه بخواهی چه نخواهی می نشیند در دلت

چون پر کاهی میان کوه سوزن او شبی

با نسیمی اشتباهی می نشیند در دلت

bartin — Thu, 26 Jun 2008 08:54:25 GMT

ماه امشب قصه ها دارد برایم رو کند
آه اگر این ابر بگذارد که او سوسو کند

این جهان و آن جهان بی تو دروغی بیش نیست
عشق را بگذار تا با مرگ رودررو کند

باغبان امروز صبح از خانه اش بیرون زده است
قصد آن دارد که گلهای جوان را بو کند

روستا یادت به خیر آنجا که در پای تنور
کدخدا گاهی نگاهی سوی کدبانو کند

عشق بی پرواست پس حالا که بی پرواست عشق
کاشکی فکری برای این دل کمرو کند

هرچه باداباد امشب دل به دریا می زنم
شاید این امواج خشم آلود با من خو کند

هفت خوان را گشته ام هفتاد خوانم آرزوست
پهلوانی هست آیا پنجه در بازو کند

بادها از هر طرف فریادها از هر طرف
تا کجا این کشتی بی بادبان پهلو کند

bartin — Sun, 18 May 2008 09:38:21 GMT

گیسوان عشق را وقتی نباید دیدنا
تا کجا پرسیدن اما پاسخی نشنیدنا

در هجوم چشم هایت بایدا دیوانه وار
رفتن و آشفتن و چرخیدن و رقصیدنا

من کسی را می شناسم خنده هایش آبشار
ای مبادا اشک در چشم کسی لرزیدنا

عشق های ناگهان ای ابرهای مهربان
تشنگان را گاه گاهی ای خوشا باریدنا

حال و روزم را که می بینی نمی پرسی ولی
از ته دل دیده ام خندیده ای خندیدنا

bartin — Mon, 05 May 2008 07:26:37 GMT

ای سنگ دلا تا تو و امثال تو هستند
دلهای به تنگ آمده محکوم شکستند

وقتی نه پیامی نه سلامی نه کلامی
بیچاره کسانی که فقط دل به تو بستند

چشمان تو را هرچه که فریاد کشیدم
حتی نشد از دور نگاهی بفرستند

،دردا که چه ها با دل آواره نکردند
بستند و شکستند و گسستند و نشستند

مستان تو را از در و دکان خبری نیست
عمری است که مستان تو بی میکده مستند

روزی که گذار تو به عشاق بیافتد
شک دارم از این قوم خدا را بپرستند

بی تو من و امثال من اینجا چه غریبیم
المنة لله تو و امثال تو هستند

bartin — Sun, 20 Apr 2008 20:18:14 GMT

هرگاه که پیغام تو آورده شود
یا جرعه ای از جام تو آورده شود
هیهات قیامتی به پا خواهم کرد
هیهات اگر نام تو آورده شود

برخاست و فریاد ندامت برخاست
برخاست و از همه سلامت برخاست
برخاست و آشوب قیامت برخاست
برخاست و با تمام قامت برخاست

می خندی و برق خنده هایت پیداست
می آیی و از صدای پایت پیداست
خود اشک تو را کسی ندیده است ولی
یک درد بزرگ از صدایت پیداست

هم خنده ی مژگان تو را خواهم داشت
هم غمزه ی سوزان تو را خواهم داشت
کس خیره به خورشید نمانده است ولی
من طاقت چشمان تو را خواهم داشت

تا صبح تمام قصه ی شب را گفت
راز دل آن جام لبالب را گفت
عالم همه شرح دوستت دارم هاست
کم گفت ولی تمام مطلب را گفت

گیسوی تو ژولیده تر از هر شب من
گیسوی تو دین دل لامذهب من
گیسوی تو گیسوی تو تاب و تب من
گیسوی تو یعنی همه ی مطلب

********************************

باز باران است و می بارد که سیلابم کند
دشت را آشفته می سازم اگر خوابم کند

آسمان هر شب هلال تازه ای بر من فزود
چارده شب منتظر ماندم که مهتابم کند

چل شبی در خمره ی مولای خود جوشیده ام
مست خوام کرد عالم را اگر نابم کند

عشقُ له معشوقُ له آغازُ له پایانُ له
تشنه له له می زنم تا بلکه سیرابم کند

گردبادی بوده ام پیچیده در گیسوی تو
حلقه زد اشک تو در چشمم که گردابم کند

با تو عکس تازه ای می گیرم و رنگین کمان
عاقبت در گوشه ای از آسمان قابم کند

عشق یک شب گوشه ی ابرو نشانم داد و رفت
کار کار اوست می خواهد که بی تابم کند

خنده هایش طعمه هایش بود و من ماهی شدم
پس کی آن صیاد، آویزان قلابم کند

پاره سنگی در مسیر راه یک دیوانه ام
تا که دست کودکی یک روز پرتابم کند